Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 260 910 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

LIGA NARODOWO-DEMOKRATYCZNA - PRZED OCENZUROWANIEM NA WIKIPEDII

środa, 26 listopada 2008 14:14
Skocz do komentarzy

Przedstawiamy hasło dotyczące Ligii Narodowo-Demokratycznej, które zostało w skutek czyjejś ingerencji (czyżby inspiracja Waldzia Kuczyńskiego??) ocenzurowane na łamach Wikipedii.

Liga Narodowo-Demokratyczna

PRZED CENZURĄ:

Liga Narodowo-Demokratyczna

Z Wikipedii (Przed zmianami wprowadzonymi 1 marca 2008)

Skocz do: nawigacji, szukaj

Liga Narodowo-Demokratyczna (LND) - organizacja niepodległościowa w PRL działająca w latach 1958-1990. Założona i działająca początkowo głównie w Uniwersytecie Warszawskim. Głosiła hasła narodowo-chrześcijańskie oraz antykomunistyczne. Była jedną z pierwszych organizacji antyustrojowych w PRL.

Decyzję o stworzeniu tajnej niepodległościowej organizacji narodowej podjęli Przemysław Górny i Józef Kossecki podczas wycieczki w Tatry w sierpniu 1957 roku. Poznali się oni wówczas w duszpasterstwie turystycznym na Rusinowej Polanie, prowadzonym przez ojca Leona Szeląga. Organizacja powstała w 1958 roku jako "Liga Narodowo-Demokratyczna". Pierwszym szefem Ligi w latach 1958-1972 był Walenty Majdański. Była to informacja przez długie lata utajniona, ujawniona została dopiero 19 lutego 1992 r. na rozprawie rehabilitacyjnej członków LND. Liga wywodziła się częściowo z rozwiązanego przez władze PRL w styczniu 1957 roku Związku Młodych Demokratów (Przemysław Górny był jednym z przywódców ZMD związanego ze Stronnictwem Demokratycznym), częściowo ze środowisk endeckich (Kossecki był bliskim współpracownikiem dr Jana Bogdanowicza i mecenasa Leona Mireckiego). Była ona organizacją środowiskową. Skupiała początkowo głównie studentów, potomków przedwojennej szlachty, działaczy narodowych i funkcjonariuszy państwowych II Rzeczypospolitej, zwłaszcza wojskowych. Dzięki temu uzyskała dużą zwartość wewnętrzną i zewnętrzną. Przykładowo, w czasie jej działalności SB udało się zwerbować jedynie dwóch jej członków. Obaj zostali dość szybko zidentyfikowani przez kontrwywiad wewnętrzny Ligi i wykluczeni z organizacji.

Wzorem dawnej Ligi Narodowej - do której tradycji nawiązywała - miała strukturę, której kolejne szczeble organizacyjne miały formę stopni wtajemniczenia, przy czym członkowie niższego stopnia nie mieli prawa wiedzieć o istnieniu stopni wyższych - z wyższym stopniem miała kontakt i wiedziała o jego istnieniu tylko osoba kierująca danym stopniem niższym, zaś o działalności stopni niższych wiedzieli tylko członkowie kierownictwa danego stopnia. Tego typu struktura została opracowana przez działaczy narodowych pod zaborami i wykorzystywana była również w czasie rządów sanacji. Idee jej funkcjonowania poznali niektórzy członkowie Ligi w kontaktach z takimi działaczami narodowymi jak dr Jan Bogdanowicz[1] i mecenas Leon Mirecki. Wyższe stopnie wtajemniczenia miały też komórki zajmujące się zabezpieczeniem kontrwywiadowczym organizacji. Liga nigdzie na zewnątrz nie ujawniała faktu swego istnienia, jej członkowie mieli działać tylko w swoim własnym imieniu.

LND miała bardzo precyzyjnie opracowany program, składający się ze wstępu, deklaracji ideowej i właściwej części programowej. Jako podstawę doktryny LND przyjęto naukę o cywilizacjach Feliksa Konecznego. Program stwierdzał: "Będziemy dążyć do odrodzenia moralnego narodu, przez zwalczanie neomaltuzjanizmu, pijaństwa, seksualizmu, nieuczciwości, prywaty i nieodpowiedzialności. Poprawę bytu narodu należy uzyskać przez zmianę ustroju gospodarczego i politycznego. [...] cywilizacja polska, zgodnie z nauką Feliksa Konecznego, musi być cywilizacją łacińską".

Wśród organizatorów poszczególnych oddziałów i komórek Ligi byli m.in. Przemysław Górny, Józef Kossecki i Walenty Majdański. Kossecki działał głównie w Polsce południowej. Robił to pod kierunkiem Majdańskiego, z którym dość często się kontaktował. W Gliwicach Kossecki przeniknął do duszpasterstwa akademickiego, PAX-u, drużyny starszoharcerskiej na Politechnice Śląskiej, a nawet zorganizował kanały wpływu w POP PZPR w tej uczelni. W 1959 roku Kossecki został wyrzucony z harcerstwa za "klerykalno-nacjonalistyczne odchylenie". Jednak w ramach działalności w PAX-ie opracował program szkolenia kadry młodzieżowej i prowadził prelekcje z zakresu zakazanej i utajnianej wówczas przez władze tematyki, czyli nauki o cywilizacjach (Konecznego), problemów demograficznych kraju i historii ruchu narodowego. Oprócz Gliwic Kossecki działał również aktywnie w Krakowie i Zakopanym.

Jako pierwszy człon organizacji powstał Oddział Warszawski Ligi założony przez Józefa Kosseckiego i Przemysława Górnego i kierowany przez tego ostatniego. Działalność Kosseckiego, polegająca na rzekomym namawianiu do wstąpienia do legalnego PAXu, była kamuflażem dla działalności tej grupy. Bardzo szybko rozwijający się Oddział Warszawski liczył kilkudziesięciu członków. Z tego powodu trudno było utrzymać jego istnienie w tajemnicy przed SB, która 7 maja 1960 roku w pokoju 409 w akademiku przy placu Narutowicza w Warszawie aresztowała: Przemysława Górnego, Henryka Klatę, Józefa Kosseckiego, Janusza Krzyżewskiego, Mariana Barańskiego, Andrzeja Glazera i Zbigniewa Kwietnia. W sierpniu milicja aresztowała Jana Bogdanowicza i Leona Mireckiego, którzy działali jeszcze przed wojną i w czasie okupacji w Stronnictwie Narodowym. Byli oni podejrzani o kierowanie Ligą, jednak nie należeli do tej organizacji.

Po ponad 9 miesięcznym śledztwie i po ponad roku od aresztowania, 29 maja 1961 r. zakończył się tajny proces całej grupy. Kosseckiego i Górnego skazano na 2 lata więzienia, Krzyżewskiego i Klatę na 10 miesięcy, Barańskiego i Kwietnia na 6 miesięcy, a Bogdanowicza i Mireckiego uniewinniono. Wszyscy oprócz Kosseckiego zostali po wyroku zwolnieni z więzienia. Józef Kossecki1961 roku. W akcie oskarżenia napisano, że "brali udział w związku o charakterze politycznym wrogim Polsce Ludowej". Główne obciążające siebie i pozostałych, w tym nie należących do Ligi Bogdanowicza i Mireckiego, zeznania złożył Józef Kossecki. Przyznał się do utworzenia Ligi i napisania jej programu, wskazał na Bogdanowicza i Mireckiego jako przywódców Ligi[2]. Działał on zgodnie z poleceniem otrzymanym od komórki kontrwywiadowczej LND, a celem było odsunięcie wszelkich podejrzeń od Walentego Majdańskiego i wyższych szczebli organizacji i skierowanie śledztwa na ślepy tor. Cel ten został osiągnięty. SBPAXie oraz tekst jej programu. wyszedł z więzienia 19 grudnia uznała organizację za rozbitą, co ułatwiło jej dalszą opozycyjną działalność. W wyniku procesu "spalone" zostały tylko kanały wpływu Ligi w

Po procesie dalsza działalność Ligi była początkowo zahamowana. Działacze ujawnieni w trakcie procesu musieli na kilka lat zawiesić swoje związki z Ligą, ze względu na ewentualną kontrolę ze strony SB. Organizacja została uznana za rozbitą, jednak niesłusznie, a stanowiło to doskonały kamuflaż dla jej dalszej działalności. W późniejszych latach członkowie LND stopniowo przenikali do różnych organizacji społeczno-politycznych i do aparatu władzy. Mieli swoje kanały wpływu nawet w MSW i Ludowym Wojsku Polskim. Ich celem było wpływanie na te organizacje i organy władzy w celu realizacji programu LND - z którego duża część została zrealizowana. Tą działalnością kierował przez wiele lat Józef Kossecki, co opisał w książce "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" (powstałej z okazji 40 rocznicy założenia LND i przedstawiającej wiele informacji o jej działalności). Wpływanie polegało m.in. na publikowaniu różnych tekstów w organach prasowych PZPR oraz innych organizacji i organów państwa, takich jak Trybuna Ludu, Walka Młodych, czy nawet Wojsko Ludowe. W tym okresie działaczom Ligi chodziło głównie o odwrócenie niekorzystnych trendów demograficznych w Polsce. Kossecki osobiście dotarł do przedstawicieli centralnych władz partyjnych i w latach 70. polityka demograficzna państwa zmieniła się na pronatalistyczną. Było to możliwe m.in. dzięki istnieniu narodowego skrzydła w PZPR, które w myśl programu LND było programowane przez członków Ligi, przy pomocy nowych metod walki informacyjnej opracowanych przez Kosseckiego, a opierających się na cybernetyce społecznej.

Działacze Ligi na początku działalności organizacji zaplanowali jej działania na wiele lat i podzielili na dwa etapy. W pierwszym, mającym trwać kilkanaście lat, skupili się na samokształceniu i kształceniu kadry działaczy politycznych, stopniowo poszerzając krąg objętych nim osób i wychodząc z okrojoną wersją tego programu edukacyjnego na zewnątrz. W tym etapie rozbudowywano jednocześnie struktury Ligi, a odpowiednio przygotowani działacze przenikali do oficjalnie działających organizacji społecznych, politycznych, aparatu państwowego i PZPR, by je poznać i działając w nich starać się realizować elementy programu Ligi. W drugim etapie działalności planowano, że wszyscy członkowie Ligi w odpowiednich warunkach podejmą działania zmierzające do przejęcia władzy w kraju i pełnej realizacji jej programu. Mimo pewnych prób w trakcie działalności Ligi, ten etap jej działalności nie został zrealizowany.

Członkowie Ligi od początku istnienia tej organizacji śledzili zmiany wprowadzane od 1948 roku przez władze PRL w programach studiów, zmierzające m.in. do pozbawiania społeczeństwa wiedzy istotnej dla właściwego sterowania państwem (zarezerwowanej dla elity ówczesnej władzy partyjno-państwowej). Aby choć częściowo zapobiegać negatywnym skutkom tych działań Liga prowadziła wśród swych członków a także sympatyków intensywną działalność edukacyjną, uzupełniając brakującą wiedzę. Był to rodzaj konspiracyjnego uniwersytetu uzupełniającego. Niektórzy członkowie Ligi uważają nawet dziś działalność samokształceniową i kształcenie za najważniejszy element jej działalności. Kształcenie, co oczywiste, dotyczyło ideologii i historii Ruchu Narodowego, oraz niezafałszowanej historii Polski. Obejmowało ponadto teorię cywilizacji Konecznego, psychologię gospodarczą, socjologię władzy, psychologię prawa, prawo kanoniczne i demografię. Wykładowcami kursów organizowanych przez Ligę byli wybitni przedwojenni naukowcy i działacze, m.in. prof. Jan Bodganowicz, demograf dr Walenty Majdański, a także prof. Wiesław Chrzanowski. W późniejszym czasie własne teorie wykładał również Józef Kossecki. Ich pierwotne idee powstawały zresztą często w klimacie intelektualnym działaczy i współpracowników Ligi, a dopiero dojrzałą postać nadawał im Kossecki. Z czasem w miarę możliwości i przy pomocy członków i sympatyków Ligi publikowano je w oficjalnym obiegu naukowym. Bieżąca obserwacja wpływu polityki na działalność naukową w czasach PRL pozwoliła działaczom Ligi dostrzec wiele przejawów manipulowania nauką w Polsce, które opisał później Kossecki w książce "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" (1999).

Członkowie Ligi śledzili zmiany wprowadzane przez władze PRL w programach studiów, zmierzające m.in. do pozbawiania społeczeństwa wiedzy istotnej dla właściwego sterowania państwem (zarezerwowanej dla elity ówczesnej władzy partyjno-państwowej). Aby choć częściowo zapobiegać negatywnym skutkom tych działań Liga prowadziła wśród swych członków intensywną działalność edukacyjną, uzupełniając brakującą wiedzę. Jej członkowie, zwłaszcza Józef Kossecki, tworzyli również nowe metody walki informacyjnej. Przykładowo Kossecki w 1969 r. wykorzystał teorię cywilizacji Konecznego oraz teorię systemów autonomicznychMazura do opracowania maszynopisu własnej teorii cywilizacji, wydanej oficjalnie prawie 30 lat później jako "Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach". Wykładał tą teorię członkom Ligi i propagował jej wykorzystywanie do realizacji celów statutowych tej organizacji.

Na początku lat 70. kontrwywiad "Ligi Narodowo-Demokratycznej" ustalił, iż władze PZPR zabroniły organom partii sprawdzania kandydatów na jej członków w teczkach SB. Gierkowi chodziło wówczas o to, by Służba Bezpieczeństwa nie decydowała o tym, kogo partia będzie przyjmować w swe szeregi. Ewentualną kryminalną przeszłość sprawdzano w Centralnym Rejestrze Skazanych, a nie w teczkach SB. Dlatego wielu działaczy Ligi, w tym wcześniej skazani (po zatarciu ich wyroków), wstąpiło do PZPR, by skuteczniej realizować cele statutowe Ligi. Wstępowali również do stowarzyszeń politycznych, takich jak "Zjednoczenie Patriotyczne Grunwald", mających wpływ na skrzydło narodowe w PZPR. Działali także w różnych organach prasowych, w tym w tygodniku Rzeczywistość.

Infiltracja różnych organów PZPR i wpływ na część członków KC tej partii umożliwiły również publikację książek Kosseckiego pt. "Tajemnice mafii politycznych" (1978) oraz "Granice manipulacji" (1984). Pozornie poświęcone prezentacji historycznej działalności tajnych stowarzyszeń (zwłaszcza masonerii) oraz policji politycznej, zwłaszcza carskiej, w rzeczywistości powstały głównie po to, by móc ukazać metody działania służb specjalnych PRL w zakresie walki z organizacjami nielegalnymi. Było to możliwe, ponieważ polskie służby przejęły metody pracy służb radzieckich, a te wykorzystywały nieco zmodyfikowane metody carskiej Ochrany. SB nie mogła zapobiec ich publikacji, ale znając ich wagę dla działaczy opozycyjnych oraz wykorzystując oficjalnie znane przejawy infiltracyjnej działalności Kosseckiego w PZPR, poleciła swoim agentom w środowiskach opozycyjnych rozpowszechnianie fałszywych opinii, np. że Kossecki to beton partyjny i nie należy czytać jego książek. Osiągnęła w tym duży sukces. Kossecki natomiast był zapraszany do terenowych i zakładowych organizacji partyjnych, przybliżając ich członkom i osobom zainteresowanym treści tych książek. Wykorzystywano je również do szkolenia członków Ligi, niejednokrotnie w lokalach PZPR.

Licząc się z możliwością odkrycia przez SB archiwum Ligi, jej członkowie opracowali oryginalną metodę "kodowania" archiwizowanych wiadomości. Pozornie zawierały one zwykłe informacje, natomiast dzięki kodowaniu określonych części należało je rozumieć zupełnie inaczej. Ta metoda w części została wykorzystana w książkach Kosseckiego, w których walkę tajnych organizacji i policji politycznych w przeszłości należy rozumieć jako walkę organizacji opozycyjnych z policją polityczną PRL współcześnie. Dzięki kodowaniu części treści zupełnie innego znaczenia, dla wtajemniczonych lub domyślnych, nabierały przedstawione tam metody walki informacyjnej.

Strategia infiltracji przez członków Ligi oficjalnych organizacji społeczno-politycznych i aparatu władzy PRL spowodowała, że dla osób niezorientowanych w jej rzeczywistych celach i metodach działania, często, zwłaszcza po upadku PRL, ta działalność była postrzegana jako kolaboracja z reżimem komunistycznym.

LND była pierwszą i jedyną organizacją narodową, która swą doktrynę oparła na nowoczesnych podstawach naukowych. Od lat 50. była to nauka o cywilizacjach Konecznego, a od lat 70. Cybernetyka społeczna opracowana przez Józefa Kosseckiego. Dzięki ich zastosowaniu, stosunkowo mało liczna Liga osiągnęła znaczące sukcesy w realizacji swoich celów programowych.

Po tym jak wiosną 1990 r. Parlament uchwalił ustawę o partiach politycznych kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej uznało, że nie ma już konieczności działania w konspiracji i zawiesiło działalność organizacji. Wezwało jednocześnie byłych członków, w miarę ich chęci i możliwości, do realizacji z własnej inicjatywy programu Ligi w administracji państwowej oraz w legalnych partiach i organizacjach.

W dniu 19 lutego 1992 roku przed Sądem Najwyższym w Warszawie odbył się proces rehabilitacyjny członków Ligi Narodowo-Demokratycznej skazanych w 1961 roku. W trakcie tego procesu Józef Kossecki po raz pierwszy przedstawił oficjalnie wiele szczegółów z działalności LND w latach 1958-1990. Osobom zrehabilitowanym przysługiwało prawo do ubiegania się o wysokie odszkodowanie, co najmniej część z nich z niego zrezygnowała ze względów etycznych.

Przemysław Górny został odznaczony w 2006 r. przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną.

Przypisy

  1. ↑ W latach 30. był on asystentem prof. Stanisława Grabskiego, a zarazem szefem wewnętrznej tajnej struktury obozu narodowego w Lwowie. Miał więc duże doświadczenie w metodach działalności konspiracyjnej.
  2. ↑ Byli to działacze narodowi nie należący do Ligi, a jedynie czasem kontaktujących się z jej członkami i nie znających rzeczywistego charakteru działalności aresztowanych członków Ligi. Po procesie nie mieli oni pretensji do Kosseckiego za te zeznania.

[edytuj] Zobacz też

  • Józef Kossecki
  • Związek Młodych Demokratów

[edytuj] Bibliografia

  • Friszke A., Opozycja polityczna w PRL 1945-1980. Wyd. Aneks, Londyn 1994. ISBN 1-897962-03-7
  • Kossecki J., Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999.
  • Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat", 20 lutego 1992.
  • Król Z., Liga Narodowo - Demokratyczna 1958 - 1960. Maszynopis pracy licencjackiej. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Historycznych i Społecznych, Warszawa 2007, ss. 32.
  • Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61.
  • Akta Sądu Najwyższego w Warszawie, sygn. II KRN 360/91 (z procesu rehabilitacyjnego członków Ligi Narodowo-Demokratycznej).
  • Archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej.

PO CENZURZE:

Z Wikipedii:

  Skocz do: nawigacji, szukaj

Liga Narodowo-Demokratyczna (LND) – organizacja niepodległościowa w PRL działająca w latach 1958-1990. Założona i działająca początkowo głównie w Uniwersytecie Warszawskim. Głosiła hasła narodowo-chrześcijańskie oraz antykomunistyczne. Była jedną z pierwszych organizacji antyustrojowych w PRL.

Decyzję o stworzeniu tajnej niepodległościowej organizacji narodowej podjęli Przemysław Górny i Józef Kossecki w sierpniu 19571958 roku jako "Liga Narodowo-Demokratyczna". Pierwszym szefem Ligi w latach 1958-1972 był Walenty Majdański. Była to informacja przez długie lata utajniona, ujawniona została dopiero 19 lutego 1992 r. na rozprawie rehabilitacyjnej członków LND. Liga wywodziła się częściowo z rozwiązanego przez władze PRL w styczniu 1957 roku Związku Młodych Demokratów (Przemysław Górny był jednym z przywódców ZMD związanego ze Stronnictwem Demokratycznym), częściowo ze środowisk endeckich (Kossecki był bliskim współpracownikiem dr Jana Bogdanowicza i mecenasa Leona Mireckiego). Była ona organizacją środowiskową. Skupiała początkowo głównie studentów, potomków przedwojennej szlachty, działaczy narodowych i funkcjonariuszy państwowych II Rzeczypospolitej, zwłaszcza wojskowych.

Wzorem dawnej Ligi Narodowej – do której tradycji nawiązywała – miała strukturę, której kolejne szczeble organizacyjne miały formę stopni wtajemniczenia, przy czym członkowie niższego stopnia nie mieli prawa wiedzieć o istnieniu stopni wyższych – z wyższym stopniem miała kontakt i wiedziała o jego istnieniu tylko osoba kierująca danym stopniem niższym, zaś o działalności stopni niższych wiedzieli tylko członkowie kierownictwa danego stopnia. Tego typu struktura została opracowana przez działaczy narodowych pod zaborami i wykorzystywana była również w czasie rządów sanacji. Jako podstawę doktryny LND przyjęto naukę o cywilizacjach Feliksa Konecznego.

Cytat z programu Ligi:
"Będziemy dążyć do odrodzenia moralnego narodu, przez zwalczanie neomaltuzjanizmu, pijaństwa, seksualizmu, nieuczciwości, prywaty i nieodpowiedzialności. Poprawę bytu narodu należy uzyskać przez zmianę ustroju gospodarczego i politycznego. [...] cywilizacja polska, zgodnie z nauką Feliksa Konecznego, musi być cywilizacją łacińską".
Cytat z programu Ligi w zakresie zadań LND w pierwszym etapie jej działalności[1]:
"a/ Kształtowanie kadry działaczy politycznych, zdolnych do samodzielnego realizowania programu Ligi w każdych warunkach, w jakich się znaleźli.
b/ Rozbudowa sieci organizacyjnej opartej na kolejnych stopniach hierarchii.
c/ Studia nad sytuacją polityczną oraz praca nad dostosowaniem polskiej myśli politycznej do zmienionych warunków.

d/ Stopniowe przenikanie do wszystkich organizacji jawnie działających i do aparatu państwowego.

e/ W etapie I-szym wszelkie wystąpienia na zewnątrz muszą być wykluczone i wszystkich członków obowiązuje bezwzględne zachowanie tajemnicy co do szczegółów działalności Ligi".

Wśród organizatorów poszczególnych oddziałów i komórek Ligi byli m.in. Przemysław Górny, Józef Kossecki i Walery Majdański. Kossecki działał głównie w Polsce południowej. 7 maja 1960 r. SB aresztowała kilku członków organizacji, zaś w sierpniu dwóch działaczy narodowych nie należących do Ligi. Po ponad 9 miesięcznym śledztwie i po ponad roku od aresztowania, 29 maja 1961 r. zakończył się tajny proces całej grupy. Kosseckiego i Górnego skazano na 2 lata więzienia, Krzyżewskiego i Klatę na 10 miesięcy, Barańskiego[2] i Kwietnia na 6 miesięcy, a Bogdanowicza i Mireckiego uniewinniono.

Po procesie dalsza działalność Ligi była początkowo zahamowana. Działacze ujawnieni w trakcie procesu musieli na kilka lat zawiesić swoje związki z Ligą, ze względu na ewentualną kontrolę ze strony SB. Organizacja została uznana za rozbitą.

LND była pierwszą i jedyną organizacją narodową, która swą doktrynę oparła na nauce o cywilizacjach Konecznego.

Po tym jak wiosną 1990 r. polski Sejm uchwalił ustawę o partiach politycznych kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej uznało, że nie ma już konieczności działania w konspiracji i zawiesiło działalność organizacji. Wezwało jednocześnie byłych członków, w miarę ich chęci i możliwości, do realizacji z własnej inicjatywy programu Ligi w administracji państwowej oraz w legalnych partiach i organizacjach.

W dniu 19 lutego 1992 roku przed Sądem Najwyższym w Warszawie odbył się proces rehabilitacyjny członków Ligi Narodowo-Demokratycznej skazanych w 1961 roku[3].

Przemysław Górny[4] został odznaczony w 2006 r. przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną.

Przypisy

  1. Cyt. wg.: Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61, str. 624.
  2. ↑ O działalności opozycyjnej Mariana Barańskiego patrz m.in.: J. Kossecki, Nurt neoendecki. [w:] Wojsko Ludowe, nr 6 (385), 1982, s. 18-22. Por.: J. Kossecki, Komitet Samoobrony Polskiej. [w:] Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981. Wyd. MON, Warszawa 1983, s. 157-172. Por.: J. Kossecki, Korzenie polityki. Wyd. RON, Warszawa 1992, s. 157-172.
  3. ↑ Por.: Jan Ordyński, Józef Kossecki uniewinniony. [w:] Rzeczpospolita, nr 44 (3082), 21 lutego 1992 r., s. 2. Por. również: Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat”, 20 lutego 1992.
  4. O działalności opozycyjnej Przemysława Górnego patrz m.in.: Wojciech Jerzy Muszyński, „Niepokorny”. [w:] Biuletyn IPN, nr 1-2, 2006.

[edytuj] Zobacz też

  • Związek Młodych Demokratów

[edytuj] Bibliografia

  • Friszke A., Opozycja polityczna w PRL 1945-1980. Wyd. Aneks, Londyn 1994. ISBN 1-897962-03-7
  • Kossecki J., Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999.
  • Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat”, 20 lutego 1992.
  • Król Z., Liga Narodowo - Demokratyczna 1958 - 1960. Maszynopis pracy licencjackiej. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Historycznych i Społecznych, Warszawa 2007, ss. 32.
  • Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61.
  • Wyrok Izby Karnej Sądu Najwyższego w Warszawie, z dnia 26 maja 1964 r. w sprawie Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Najwyższego sygn. akt I K. 1063/61. (z pierwszego procesu rehabilitacyjnego członków LND).
  • Akta Sądu Najwyższego w Warszawie, sygn. II KRN 360/91. (z drugiego procesu rehabilitacyjnego członków LND).
  • Archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej.

OTO TREŚĆ DYSKUSJI W OBECNYM (26.11.2008r. godz: 15:01) BIOGRAMIE LIGII NARODOWO-DEMOKRATYCZNEJ W WIKIPEDII





















CIEKAWI JESTEŚMY W JAKIM CZASIE ZOSTANĄ Z WIKIPEDII USUNIETE NIEWYGODNE PYTANIA KIEROWANE DO PANA WALDEMARA KUCZYŃSKIEGO. A MOŻE JEDNAK ZDECYDUJE SIE ODPOWIEDZIEĆ NA NIE W SWOIM BLOGU LUB BIOGRAMIE NA WIKIPEDII??

BĘDZIEMY SIE TEMU PRZYGLĄDAĆ...

OTO DOWÓD ŻE PAN WALDEMAR KUCZYŃSKI ZAPOZNAŁ SIĘ Z TREŚCIĄ PYTAŃ (BO SAM JE USUNĄŁ Z SWOJEGO BIOGRAMU W WIKIPEDII) I NIE ODNIÓSŁ SIE DO NICH MERYTORYCZNIE.

OJJJ PANIE WALDZIU - DUZO MUSI SIĘ PAN UCZYĆ JESZCZE OD LUDZI TAKICH JAK PRZEMEK GÓRNY, JÓZEF KOSSECKI ORAZ MARIAN BARAŃSKI. GDYBY PAN NI WIEDZIAŁ (LUB UDAWAŁ ŻE NIE WIE) - OD OSÓB ZWIAZANYCH Z LIGĄ NARODOWO-DEMOKRATYCZNĄ...


Podziel się
oceń
0
0


Komentarze do wpisu

Skocz do dodawania komentarzy

Zapamiętaj Nick

Zapamiętaj Blog

Wstaw emotikona

Akceptuję regulamin i zobowiązuję się do przestrzegania jego postanowień.

piątek, 28 lipca 2017

Licznik odwiedzin:  226 263  

Kalendarz

« lipiec »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

O mnie

Tajna Wiedza eXtremalna- wiedza dla nas, nie dla mas.

O moim bloogu

Walcz, albo giń w gąszczu informacji.

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Ulubione strony

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 226263

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl